„Die Welt in hundert Jahren” autorstwa Arthura Brehmera i Ernsta Lübberta to dzieło o charakterze spekulatywnym, napisane pod koniec XIX wieku. Książka gromadzi spostrzeżenia różnych autorów dotyczące możliwej przyszłości ludzkości i postępu technologicznego, kreśląc rozbudowany obraz życia za sto lat. Omawia tematy związane z rozwojem społecznym, rolą maszyn oraz ewolucją relacji międzyludzkich w kontekście gwałtownych przemian naukowych i kulturowych. Dzieło otwiera filozoficzna przedmowa przewidująca rozwój ludzkiej cywilizacji, skupiająca się zarówno na innowacjach technologicznych, jak i ewolucji etycznej. Podkreśla aspiracje ludzkości do przewidywania przyszłości na podstawie obecnego kierunku przemian, sugerując, że postępująca mechanizacja i zwrot społeczeństwa ku humanitaryzmowi doprowadzą do powstania świata przemienionego przez współczucie i współpracę. Tekst wprowadza takie pojęcia, jak zanik wojen, wzrost odpowiedzialności społecznej oraz jednocząca siła postępu technologicznego, które ukształtują codzienne życie i relacje międzyludzkie w nadchodzącym stuleciu.