کتاب «راز و افسون کیمیاگری و داروسازی» نوشتهٔ سی. جی. اس. تامپسون، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به بررسی تحول و اهمیت کیمیاگری و داروسازی میپردازد و خاستگاه آنها را از تمدنهای باستانی تا پایان قرن هجدهم دنبال میکند. کتاب بر تعامل میان خرافات و پزشکی تجربی تأکید دارد و نشان میدهد که چگونه شیوههای اولیه، زمینهساز علم مدرن شدند. آغاز کتاب خواننده را با ریشههای باستانی شیوههای درمان و ظهور پزشکی بهعنوان شکلی از هنر آشنا میکند. در آن از متون تاریخی، مانند «پاپیروس ابرس»، سخن گفته میشود که شیوههای دارویی مصر باستان را آشکار میکنند، و به سهم تمدنهای دیگری همچون چین، یونان و روم نیز اشارهای میشود. این بحث توضیح میدهد که درمانگران نخستین چگونه برای درمان بیماریها از روشهای تجربی، گیاهان دارویی و گاه جادو استفاده میکردند و بدینترتیب پایهای برای شیوههای پزشکی ساختاریافتهتری که پس از آن پدید آمدند، بنا نهادند.