„The Early Norman Castles of the British Isles” van Ella S. Armitage is een historisch werk, geschreven in het begin van de twintigste eeuw. Het boek onderzoekt de architectuur en betekenis van vroege Normandische kastelen in Groot-Brittannië en Ierland, en beschrijft de ontwikkeling van Angelsaksische en Deense versterkingen tot de invoering van het stelsel van particuliere kastelen door de Normandiërs. Het vormt een omvattende studie van de kasteelarchitectuur, met als doel essentiële informatie samen te brengen voor geleerden die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis en de evolutie van deze bouwwerken. Aan het begin van het werk bespreekt de auteur de verwaarlozing van aardwerken in de Engelse archeologie tot in recente tijden, en wijst erop dat vroege autoriteiten als Leland versterkingen documenteerden, maar latere geleerden ze over het hoofd zagen. Armitage noemt vooraanstaande figuren in archeologische kringen die hebben bijgedragen aan het begrip van deze structuren. Het openingsgedeelte onderstreept de noodzaak van systematische studies om verschillende soorten aardwerken te onderscheiden, in het bijzonder de omgrachte heuvels die vaak met Normandische architectuur worden geassocieerd. Daarmee wordt de weg geëffend voor een diepgaander onderzoek naar versterkingen die voortkwamen uit de Normandische verovering, waarbij het belang van kastelen wordt geïllustreerd: niet louter militaire bouwwerken, maar vitale onderdelen van het feodale landschap in middeleeuws Brittannië.