„The Early Norman Castles of the British Isles” Elli S. Armitage to relacja historyczna napisana na początku XX wieku. Książka bada architekturę i znaczenie wczesnych zamków normańskich na terenie Brytanii i Irlandii, opisując ewolucję od fortyfikacji anglosaskich i duńskich po wprowadzenie przez Normanów systemu zamku prywatnego. Stanowi wszechstronne studium architektury zamkowej, mające na celu zebranie niezbędnych informacji dla badaczy zainteresowanych historią i rozwojem tych budowli. Na początku dzieła autorka omawia zaniedbanie fortyfikacji ziemnych w angielskiej archeologii aż do czasów niedawnych, podkreślając, że wcześni autorytety, tacy jak Leland, dokumentowali umocnienia, lecz późniejsi uczeni je pomijali. Armitage wymienia wybitne postacie ze środowisk archeologicznych, które przyczyniły się do zrozumienia tych struktur. Część otwierająca uwydatnia potrzebę systematycznych badań, by rozróżnić różne typy fortyfikacji ziemnych, zwłaszcza kopce otoczone fosą, często kojzywane z architekturą normańską. Toruje to drogę ku głębszemu rozpatrzeniu umocnień, które powstały w wyniku podboju normańskiego, ukazując znaczenie zamków nie tylko jako budowli militarnych, lecz jako istotnych składników feudalnego krajobrazu średniowiecznej Brytanii.