„Kant's gesammelte Schriften. Band V. Kritik der praktischen Vernunft” van Immanuel Kant is een filosofisch werk, gepubliceerd in 1788. Deze tweede grote kritiek onderzoekt hoe de zuivere rede moreel handelen bepaalt via de categorische imperatief. Kant verwerpt traditionele morele grondslagen die berusten op gevoel of goddelijke wil, en betoogt in plaats daarvan dat de moraal uit de rede zelf voortkomt. Het werk verkent fundamentele vragen over ethiek, vrijheid en de aard van goed en kwaad, en stelt beginselen vast voor moreel oordeel die voor iedereen toegankelijk zijn.
Wikipedia-pagina over dit boek: de.wikipedia.org/wiki/Kritik_der_praktischen_Vernunft