The Critique of Practical Reason
‘De kritiek van de praktische rede’ van Immanuel Kant is een filosofisch werk dat in 1788 werd gepubliceerd. Als de tweede van Kants drie ‘kritieken’ onderzoekt dit werk hoe de zuivere rede moraalhandelingen kan motiveren, onafhankelijk van zintuiglijke ervaringen. Het Werk stelt principes van moraliteit op, bestudeert het concept van het hoogste goed en introduceert ook de bekende postulaten over het bestaan van God en de onsterfelijkheid van de ziel. Op basis van zijn eerdere werk ‘Grondslagen der ethiek’ plaatst Kant de ethiek binnen de kader van zijn bredere filosofie, waarin hij onderzoekt hoe alleen de rede de wil bepaalt.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Critique_of_Practical_Reason