‘De kritiek van het oordeel’ van Immanuel Kant is een filosofisch werk dat in 1790 werd gepubliceerd. Het vormt de derde delen van Kants critische trilogie en vormt een verbinding tussen zijn eerdere onderzoeken naar kennis en moraal door de aard van het oordeel zelf te verkennen. Het werk is opgesplitst in esthetische en teleologische onderdelen en bestudeert hoe we oordelen vellen over schoonheid, het sublieme en het doel in de natuur. Kant introduceert hier het concept van ‘subjectieve, universele’ oordelen en verklaart hoe estetische ervaringen een geldigheid hebben die gaat verder dan persoonlijke voorkeuren, terwijl ze zich tegelijkertijd verzetten tegen absolute vaststellingen.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Critique_of_Judgment