Immanuel Kant’ın “Yargıya Dair Eleştiri” adlı eseri 1790 yılında yayımlanmış bir felsefi çalışmadır. Kant’ın eleştirel üçlemesinin üçüncü kitabı olan bu eser, bilgi ve ahlak üzerine yaptığı önceki araştırmalarını, yargının kendisinin doğasını inceleyerek birleştirir. Estetik ve teleolojik bölümlere ayrılan bu eserde, güzellik, yücelik ve doğadaki amaçlar hakkında nasıl yargılarda bulunduğumuz incelenmektedir. Kant, “öznel evrensel” yargı kavramını ortaya koyarak, estetik deneyimlerin kişisel tercihlerin ötesinde bir geçerliliğe sahip olduğunu, ancak mutlak bir belirlenime direndiğini gösterir.
Bu kitap hakkındaki Wikipedia sayfası: en.wikipedia.org/wiki/Critique_of_Judgment