„Dzieła zebrane Kanta. Tom V. Krytyka praktycznego rozumu” Immanuela Kanta to dzieło filozoficzne opublikowane w 1788 roku. Ta druga wielka krytyka analizuje, w jaki sposób czysty rozum określa działanie moralne poprzez imperatyw kategoryczny. Kant odrzuca tradycyjne podstawy moralności oparte na uczuciach lub woli Bożej, twierdząc, że moralność wypływa z samego rozumu. Dzieło podejmuje fundamentalne kwestie etyki, wolności oraz natury dobra i zła, ustanawiając zasady sądu moralnego dostępne dla wszystkich.
Strona Wikipedii o tej książce: de.wikipedia.org/wiki/Kritik_der_praktischen_Vernunft