„Barbe-bleue” autorstwa Oscara Météniera to powieść napisana na końcu XIX wieku. Akcja skupia się wokół kilku postaci, w tym wikomta de Charaintru oraz samotniarza barona Pottemaina, który ma tajemniczą przeszłość i według plotek jest straszliwą postacią w tej okolicy. Opowieść dotyka tematów zazdrości, pożądania oraz złożoności relacji w kontekście społecznych dynamik wiejskiej rzeczywistości, z szczególnym naciskiem na interakcje i intrygi dotyczące kobiet, np. Pauline Marzet z instytutu. Na początku powieści rozpoczyna się rozmowa pana i pani de Guermanton oraz wikomta de Charaintru o nadchodzącej wizycji u barona na jego odosobnionym majątku Bois-Peillot. Baron otaczała atmosfera tajemniczości – opisuje się go jako osobę wycofaną ze społeczności po śmierci żony, co potwierdza plotki o jego melancholijcznym i straszliwym charakterze. Gdy Charaintru przygotowuje się do wizyty, rozmowy między postaciami wykazują zazdrość pani de Guermanton wobec młodej i energicznej Pauline, co wskazuje na to, że fabuła może dotknąć romantycznych związków i tajemnic, które głęboko łączą życia tych postaci.