‘Poèmes et Poésies’ van John Keats is een verzameling gedichten die hij aan het begin van de 19e eeuw schreef. In deze werken verkent Keats de schoonheid, emoties en existentiële thema’s die te maken hebben met de rol van een dichter in de samenleving. Door middel van verschillende gedichten laat hij zich beïnvloeden door andere dichters en uitdrukt hij diepe reflecties over liefde, natuur en kunst. Aan het begin van deze verzameling staat een inleiding waarin wordt gesproken over de essentie van poezie als een symfonische compositie: elk gedicht is uniek, maar draagt bij aan een grotere harmonie. De tekst vertelt ook over Keats’ jeugd, zijn moeilijkheden en de invloeden die op hem hebben gewerkt; tevens wordt zijn diepe bewondering voor schoonheid en zintuiglijke ervaringen benadrukt. Hij reflecteert op zijn artistieke ontwikkeling, de invloed van zijn relaties – vooral met vrouwen – en zijn afstandelijkheid ten opzichte van maatschappelijke verwachtingen. Uiteindelijk wordt hier een indringend beeld gegeven van Keats’ tumultueuze, maar toegewijde zoektocht naar artistieke expressie.