«انحطاط» اثر ماکس نوردائو، کتابی دو جلدی در نقد اجتماعی است که در سالهای ۱۸۹۲–۱۸۹۳ منتشر شد. نوردائو به آنچه هنر منحط میداند حمله میکند و پدیدههای اجتماعی اواخر قرن نوزدهم، مانند شهرنشینی سریع، را تحلیل میکند. او که پزشک آموزشدیده بود، استدلال میکند که انحطاط نوعی بیماری روانی است که به درمان نیاز دارد و هنرمندانی از اسکار وایلد تا ریشارد واگنر را بهعنوان نمونههای موردی بررسی میکند. حزب نازی بعدها از مفهوم بحثبرانگیز «هنر منحط» او بهرهبرداری کرد، هرچند منتقدانی مانند زیگموند فروید نظریههای او را به چالش کشیدند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Degeneration_(Nordau))