«Дэгенерацыя» Макса Нордаў — двухтомная праца па сацыяльнай крытыцы, апублікаваная ў 1892–1893 гадах. Нордаў атакуе тое, што лічыць дэгенератыўным мастацтвам, і аналізуе такія грамадскія з’явы канца XIX стагоддзя, як хуткая ўрбанізацыя. Атрымаўшы медыцынскую адукацыю, ён сцвярджае, што дэгенерацыя — гэта псіхічнае захворванне, якое патрабуе тэрапіі, і разглядае мастакоў — ад Оскара Уайльда да Рыхарда Вагнера — як прыклады для аналізу. Яго супярэчлівая канцэпцыя «дэгенератыўнага мастацтва» пазней была падхоплена нацысцкай партыяй, хоць такія крытыкі, як Зігмунд Фройд, аспрэчвалі яго тэорыі.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/Degeneration_(Nordau))