‘Degeneration’ van Max Nordau is een twee-delig werk over maatschappelijke kritiek dat in de jaren 1892 en 1893 werd gepubliceerd. Nordau bekritiseert wat hij beschouwt als ‘verderfde kunst’ en analyseert sociale fenomenen uit het laatste deel van de negentiende eeuw, zoals de snelle urbanisatie. Als arts onderwezen, stelt hij dat ‘verderfing’ een mentale ziekte is die behandeling vereist; hij gebruikt artiesten als Oscar Wilde en Richard Wagner als voorbeelden in zijn verhaal. Zijn controversiële concept van ‘verderfde kunst’ werd later opgepakt door de Nazi-partij, al werden zijn theorieën door critici als Sigmund Freud betwist.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Degeneration_(Nordau))