کتاب «معنای حقیقت» نوشته ویلیام جیمز، اثری فلسفی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده و به عنوان ادامهی اثر قبلی او با عنوان «پراگماتیسم» محسوب میگردد. این کتاب مفهوم حقیقت را از طریق دیدگاه پراگماتیسم بررسی میکند و نحوهی تطابق باورها با واقعیت، همچنین پیامدهای عملی این رابطه را مورد تحلیل قرار میدهد. نویسنده به انتقادات مطرح شده دربارهی رویکرد پراگماتیستی خود پاسخ میدهد و به بحثهای فلسفی دربارهی ماهیت حقیقت میپردازد؛ همچنین بر نقش حقیقت در تجربهی انسانی تأکید میکند. کتاب با یک پیشگفتار آغاز میشود که زمینهای برای بحث دربارهی حقیقت فراهم میکند و ماهیت پویای حقیقت را به عنوان چیزی که «برای ایدهها رخ میدهد» و از طریق تجربه تأیید میشود، برجسته میکند. جیمز دیدگاه پراگماتیسم را به این صورت توضیح میدهد که ایدههای حقیقی آنهایی هستند که میتوان آنها را در زمینههای واقعی جذب و تأیید کرد؛ این دیدگاه را با نظریات سنتی که صرفاً بر ویژگیهای انتزاعی حقیقت تمرکز دارند، در مقابله قرار میدهد. او همچنین به انتقادات فیلسوفان دیگر پاسخ میدهد و اهمیت تجربهگرایی رادیکال در درک رابطهی بین شناخت و واقعیت را مورد بحث قرار میدهد. جیمز با استفاده از سبک نوشتاری پرجنبوجوش، زمینهای فراهم میکند تا خوانندگان بتوانند پیامدهای رویکرد پراگماتیسم بر درک خود از حقیقت را مورد بررسی قرار دهند؛ همچنین زمینهساز مطالب بعدی کتاب نیز میباشد.
ادامهی مطلب: پراگماتیسم.
The Varieties of Religious Experience: A Study in Human Nature
P
B1
The Principles of Psychology, Volume 1 (of 2)
W
B2
The Will to Believe, and Other Essays in Popular Philosophy
T
B2
Talks To Teachers On Psychology; And To Students On Some Of Life's Ideals
P
B1
The Principles of Psychology, Volume 2 (of 2)
P
B1
Psychology: Briefer Course