„The Lost Atlantis and Other Ethnographic Studies” van Sir Daniel Wilson is een bundel etnografische essays, geschreven in de late negentiende eeuw. Dit geleerde werk verkent verschillende sagen, waaronder de mythe van Atlantis, en onderzoekt de etnologische en historische implicaties van deze verhalen in de context van de menselijke beschaving. Wilson beoogt de verbanden tussen prehistorische culturen en beschavingen over de hele wereld te ontrafelen en gaat daarbij in op zowel oude tradities als de opkomende wetenschappelijke vraagstellingen van zijn tijd. Het boek opent met het voorwoord van Sybil Wilson, die terugblikt op de wetenschappelijke toewijding van haar vader (Sir Daniel Wilson) ondanks zijn tanende gezondheid. Zij introduceert de primaire focus van de studie: de sage van Atlantis zoals Plato die verhaalt, en de latere interpretaties en speculatieve theorieën door de eeuwen heen. De tekst schetst de culturele en historische betekenis van Atlantis, naast een kritisch perspectief op de mythologische dimensies ervan, en suggereert dat de sage wortels kan hebben in oprechte oude tradities van een verloren beschaving, terwijl tegelijk de grenzen van wetenschappelijke validering worden erkend wat betreft claims van tastbaar bewijs in verband met Atlantis. Voorts schept Wilson het kader voor een diepere analyse van andere etnografische onderwerpen in de volgende hoofdstukken en hint hij naar zijn bredere verkenningen van oude menselijke migratiepatronen en culturele wisselwerkingen.