José Zorrilla’nın “Recuerdos Del Tiempo Viejo” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış kişisel anılar ve düşüncelerden oluşan bir derlemedir. Metin, yazarın yaşamını samimi bir biçimde ele alırken özellikle edebiyat dünyasındaki yükselişini ve ailesini kaybetmesiyle toplumsal statüsündeki değişimler de dâhil olmak üzere karşılaştığı kişisel zorlukları öne çıkarır. “Don Juan Tenorio” gibi eserleriyle tanınan, İspanya’nın önde gelen şairlerinden Zorrilla, hem kendi geçmişini hem de İspanyol edebiyatının gelişimini ayrıntılarıyla aktardığı bu anlatının başlıca figürüdür. Eserin başlangıcında, Zorrilla’nın hayatındaki önemli bir ana ilişkin dokunaklı bir anı sunulur: İspanyol edebiyatındaki bir dönüşümü simgeleyen, meslektaşı yazar Larra’nın cenazesi. Zorrilla, canlı imgeler aracılığıyla Larra’nın mezarı başında şiir okuyuşunu duygularla yüklü bir biçimde anlatır ve bu olayı kendi şair kimliği açısından dönüm noktası olarak işaretler. Anlatı, Zorrilla’nın değişen İspanya’nın arka planında sanatsal yolculuğunu şekillendiren mücadelelerini, özlemlerini ve etkileri ortaya koyan erken dönem yaşamına ilişkin düşüncelerle ilerler. Bu başlangıç, geçmişi onurlandırma yönündeki güçlü arzuyla birlikte nostaljik bir ton oluştururken, şimdiki zamanının karmaşıklıklarıyla da yüzleşir ve okurları anı ile sanatın zengin dünyasını keşfetmeye davet eder.