„Ніцшэ і мастацтва“ Энтані М. Людавічы — навуковае даследаванне эстэтычных тэорый Фрыдрыха Ніцшэ, прадстаўленае ў выглядзе курса лекцый, прачытаных у пачатку XX стагоддзя. У тэксце разглядаецца канцэпцыя мастацтва Ніцшэ, у якой супрацьпастаўляецца тое, што Людавічы называе «мастацтвам уладара», — мастацтва, якое ўзнікае з унутранага багацця і арыстакратычнага грамадства, — «дэмакратычнаму мастацтву», звязанаму з пасрэднасцю і рэалізмам. Аўтар сцвярджае, што сучаснае мастацтва пакутуе ад анархіі, якая вынікае з празмернага акцэнту на індывідуальным самавыяўленні і адмаўленні ад усталяваных эстэтычных каштоўнасцяў. Пачатковая частка працы стварае аснову для крытычнага аналізу сучаснага мастацтва праз прызму філасофіі Ніцшэ. Людавічы ўводзіць паняцце «анархіі ў сучасным мастацтве», мяркуючы, што хаатычныя мастацкія праявы сучаснага грамадства адлюстроўваюць больш глыбокую разгубленасць і адсутнасць напрамку. Ён крытыкуе сучасную залежнасць мастацтва ад рэалізму і дэмакратычных тэндэнцый, якія прыводзяць да павярхоўнасці і размывання сапраўднай мастацкай каштоўнасці. Замест таго каб станоўча спрыяць культуры, такія формы мастацтва адлюстроўваюць грамадства, якое змагаецца з уласнай ідэнтычнасцю і не мае пашаны да сілы сапраўднага мастацкага выказвання. Мэтай Людавічы з’яўляецца стымуляванне разважанняў і дыскусіі пра стан мастацтва, каб прымусіць чытачоў нанова асэнсаваць значэнне і мэту, якія стаяць за іх мастацкім досведам.