«Recuerdos de Italia (parte 1 de 2)» اثر امیلیو کاستلار، سفرنامهای است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر واکنشهای عاطفی نویسنده به چشماندازهای خیرهکنندهٔ ایتالیا را ثبت میکند و تاریخ، هنر و تأملات شخصی را در کاوشی منحصربهفرد از این کشور درهم میآمیزد. کاستلار بهجای پیروی از روایتی ساختاریافته از سفر، برداشتهای جداگانهای از مکانهای گوناگون ارائه میدهد و تجربههای عمیقی را برمیانگیزد که بناهای تاریخی و مناظر ایتالیا الهامبخش آنها هستند. در آغاز روایت، نویسنده به چیویتاً وکیا میرسد و هیجانی وصفناپذیر از رسیدن به ایتالیا را در برابر واقعیتهای سختی که در مرز با آنها روبهرو میشود به تصویر میکشد. او حس عمیقی از نوستالژی و احترام نسبت به ژرفای تاریخی مکانهایی که از آنها دیدن میکند نشان میدهد و زیبایی چشمانداز ایتالیا را با زوال اقتصادی و سرکوب سیاسی آن در تقابل قرار میدهد. کاستلار دربارهٔ اهمیت تاریخی رم تأمل میکند و خاطرنشان میسازد که ویرانهها و هنر آن نهفقط گذشته، بلکه مبارزات و بحرانهایی را نیز که بشر در طول اعصار تجربه کرده است، به یاد میآورند. او خود را در تاریخ غنی این سرزمین غرق میکند و دربارهٔ تأثیر ماندگار تمدنهای باستانی بر اندیشه و جامعهٔ مدرن میاندیشد.