«معماری گوتیک» اثر ادوار کوروایه، رسالهای جامع در زمینهٔ هنر است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر پیدایش و تحول معماری گوتیک را بررسی میکند و بهویژه بر خاستگاه فرانسوی آن و اصولی تمرکز دارد که شکلهای گوناگونش را تعریف کردهاند. نویسنده، که معمار دولت فرانسه و بازرس بناهای اسقفی بود، میکوشد نوآوریهای معماری دورهٔ گوتیک را تبیین کند و بهخصوص بر اهمیت پشتبند معلق و طاقهای چهارترک تأکید میورزد. متن با معرفی معماری گوتیک بهعنوان تحولی آغاز میشود که در قرون وسطی در فرانسه پدید آمد. کوروایه دربارهٔ گمراهکننده بودن اصطلاح «گوتیک» بحث میکند؛ اصطلاحی که در گذشته به معماری گوتها اشاره داشت، در حالی که این فرهنگ تأثیر اندکی بر طراحی معماری گذاشته بود. او تأکید میکند آنچه خود معماری گوتیک مینامد، اساساً ادامه و تکامل سبکهای پیشین رمانسک است که سنتهای ساختمانی و نوآوریهای محلی تأثیر زیادی بر آنها داشتهاند. کوروایه با این مبنا زمینه را برای بررسی جنبههای فنی و گذارهای سبکیِ آشکار در بناهای برجستهٔ آن دوره فراهم میکند و از تعامل غنی میان میراث فرهنگی و پیشرفت معماری سخن میگوید.