Édouard Corroyer tarafından yazılan “Gotik Mimarlık”, 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış kapsamlı bir sanat eseridir. Bu çalışma, özellikle Fransa’daki kökenlerine ve çeşitli formlarını belirleyen ilkelerine odaklanarak gotik mimarinin doğuşunu ve gelişimini incelemektedir. Fransız hükümetinde mimar olarak görev yapan ve piskoposluk binalarının denetçiliğini üstlenen Corroyer, özellikle uçan sütunlar ve kemerlerin önemini vurgulayarak gotik dönemin mimari yeniliklerini açıklamayı amaçlamaktadır. Eserin giriş bölümünde, gotik mimarinin Orta Çağ’da Fransa’da ortaya çıkan bir gelişme olduğu konsepti tanıtılmaktadır. Corroyer, tarihsel olarak Gotlar kültürünün mimarlık üzerinde çok az etkisi olmasına rağmen “Gotik” teriminin yanıltıcı bir nitelik taşıdığını belirtmektedir. Kendisinin gotik mimari olarak adlandırdığı şeyin, yerel inşaat gelenekleri ve yeniliklerinden büyük ölçüde etkilenen erken dönem Romanesk stillerinin bir devamı ve evrimi olduğunu vurgulamaktadır. Bu temel üzerine Corroyer, dönemin önemli yapılarında görülen teknik detayları ve stilistik geçişleri incelemeye olanak tanımakta ve kültürel miras ile mimari ilerleme arasındaki zengin etkileşimi öne sürmektedir.