„Children of Men” Brunona Lessinga to powieść napisana na początku XX wieku. Zagłębia się w życie imigrantów w tętniącym życiem mieście, koncentrując się szczególnie na zmaganiach bohaterów takich jak Braun i Lizschen, którzy w realiach zakładu pracy wyzyskującego robotników mierzą się z trudami pracy, zdrowia i miłości. Narracja prawdopodobnie podejmuje tematy nadziei, rozpaczy i niezłomnego ducha ludzi szukających wytchnienia od swoich brzemion poprzez sztukę i więź z drugim człowiekiem. Na początku tej opowieści poznajemy Brauna, zdeterminowanego pracownika hałaśliwego zakładu krawieckiego, który zmaga się z perspektywą utraty Lizschen, swojej wątłej towarzyszki. Hałas maszyn symbolizuje monotonię ich życia oraz emocjonalne zmagania, z którymi codziennie się mierzą. Braun zaczyna myśleć o ucieczce i nadziei, gdy dowiaduje się o pobliskiej wystawie sztuki, wierząc, że może ona zapewnić Lizschen chwilę piękna i radości. Jednak brutalne realia ich egzystencji stają się boleśnie wyraźne, gdy podczas wystawy spotykają się z oporem, a kruche chwile szczęścia szybko przemijają i zostają przyćmione przez tragedię. W ten sposób zarysowuje się opowieść przesiąknięta przejmującymi ludzkimi doświadczeniami i odzwierciedlająca wyzwania społeczne.