F. M. Dostoyevsky’nin “Stavrogin’in İtirafı ve Büyük Bir Günahlının Hayat Planı” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir kurgu eseridir; ancak içinde 19. yüzyılın ortalarındaki ahlaki ve varoluşsal ikilemlerle örtüşen temalar da yer almaktadır. Bu eser, sorunlu karakter Nikolai Stavrogin’in derinlemesine bir itirafını, Dostoyevsky’nin yazılmamış olan “büyük bir günahlının hayatı” konulu romanından alınan unsurlarla birleştirir. Metin, suçluluk, kurtuluş ve insan doğasının psikolojik karmaşıklıkları gibi temaları derinlemesine inceler. Hikayenin başında Nikolai Vsevolodovich Stavrogin, derin içsel çatışmalar ve ahlaki belirsizliklerle mücadele eden bir adam olarak tanıtılır. Uykusuz geceler geçiren ve yakındaki bir manastırda Piskopos Tikhon’u ziyaret etmeyi düşünen Nikolai, çeşitli karakterlerle olan karşılaşmalarını ve onların kendisi hakkında sahip oldukları çelişkili görüşleri anlatır. Hikaye ilerledikçe, dramatik ve içe dönük bir tonla okuyucuları Stavrogin’in ruhunun derinliklerini ve günah, sorumluluk ile kaçınılmaz suçluluk karşısında anlayış arayışını keşfetmeye davet eder.