Fyodor Dostoyevski’nin “Beyaz Geceler ve Diğer Hikayeler” adlı eseri, 19. yüzyılın ortalarında yazılmış kısa hikayelerden oluşan bir derlemedir. Kitabın başlıklı hikayesi olan “Beyaz Geceler”, Saint Petersburg’da yalnız bir hayat süren isimsiz bir anlatıcıyı konu alır; bu anlatıcı, beklenmedik bir şekilde Nastenka adında gizemli bir genç kızla bağ kurar. Bu derleme, Dostoyevski’nin derinlemesine psikolojik içgörüsü aracılığıyla yalnızlık, özlem ve insan ilişkilerinin karmaşıklıkları gibi temaları ele alır. “Beyaz Geceler”in başında anlatıcı, yaz mevsimi yaklaşırken Saint Petersburg’da dolaşırken hissettiği yalnızlığı tarif eder; kanalın kenarında ağlayan Nastenka ile karşılaştığında aralarında hassas bir bağ oluşmaya başlar. Utangaç olan anlatıcı, sarhoş bir adamın istenmeyen yaklaşımları karşısında ona güvenlik hissi verir. Onların sohbetleri, birbirlerine duydukları özlemi ve içsel çalkantılarını ortaya koyar; bu da gerçeklikle iç içe geçmiş sözsüz duygular ve hayallerle karakterize edilen, tutkulu ancak karmaşık bir ilişkinin temelini atar. Geceler ilerledikçe anlatıcının Nastenka’ya olan hayranlığı derinleşir; ancak onun kalbi zaten başkasına aitmiş gibi görünür… Bu durum, Dostoyevski’nin sürükleyici hikaye anlatım tarzının tipik bir örneğidir.