白兔記
دربارهٔ این کتاب
«白兔記» اثر آی مینگ، نمایشی تاریخی است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. روایت عمدتاً حول شخصیت لیو ژی یوان می‌چرخد؛ او با مجموعه‌ای از سختی‌ها و بدبیاری‌ها، از جمله درگیری‌های خانوادگی و چالش‌های اجتماعی، روبه‌رو می‌شود، در حالی که در آرزوی آینده‌ای روشن‌تر است و می‌کوشد جایگاه خود را در جهان تثبیت کند. در آغاز نمایش، با لیو ژی یوان آشنا می‌شویم؛ او در زمستان سخت و سرد، هنگام دست‌وپنجه نرم کردن با گذشته و بدبیاری‌هایش، آشفتگی را تجربه می‌کند. او به مشکلات خانوادگی‌اش می‌اندیشد؛ ناپدری‌اش او را از خانه رانده و به زندگی‌ای سرشار از سختی وادار کرده است. در این بخش آغازین، لیو با دوستان و اعضای خانواده‌اش روبه‌رو می‌شود که نمایانگر گونه‌های مختلف اجتماعی هستند و بدین ترتیب، تصویری زنده از مردی گرفتار در چارچوب روایتی گسترده‌تر درباره پویایی‌های اجتماعی، پیوندهای خویشاوندی و جاه‌طلبی‌های شخصی شکل می‌گیرد. این تعاملات با عناصر اجرای سنتی و زبانی شاعرانه درآمیخته‌اند و فضایی می‌سازند که اندوه، عزم و امید به رستگاری آینده را در هم می‌تند.
