„Opowiadania” Francesca Dall’Ongaro to zbiór krótkich opowiadań napisanych na końcu XIX wieku. Opowieści obejmują różne tematy, czerpiąc materiał z folkloru, historii i ludzkiego doświadczenia; prawdopodobnie dotyczą złożoności miłości, społecznych dynamik oraz moralnych dilemów. Pierwsze opowiadanie, noszące tytuł „Biała Panią z Collalto”, wskazuje na połączenie osobistych i historycznych narracji, w których postaci stają się świadkami dziedzictwa minionych rodzin i legend. Opowieść rozpoczyna się od wyprawy narratora z Conegliano do Collalto, którego cechuje chęć zbadania tajemnic tej postaci. Po drodze spotyka Franceschiego, kronikarza rodziny Collalto, który dostarcza informacji o historii i kontekście, w jakim żyje Biała Panią. Dzięki temu wyjaśnia się zawiłe więzienie miłości, zazdrości i zdrady, w którym udzielają się hrabia Tolberto, jego okrutna żona Aica oraz piękna Bianca – osoba tajemniczo powiązana z ich losem. Zazdrość Aicy doprowadza do tragedii Biancy, a to staje pretekstem dla zjawisk, które mieszkańcy Collalto uważają za przepowiedzenia ważnych wydarzeń w życiu tej rodziny.