Rubén Daríoning “La Caravana Pasa” asari XX asr boshlarida yozilgan ocherklar to‘plami yoki nasriy she’rlar majmuasiga o‘xshash adabiy asar bo‘lishi mumkin. Matnda san’at, madaniyat va jamiyat mavzulari, ayniqsa muallifning musiqa hamda o‘z davrining badiiy manzarasi haqidagi mulohazalari bilan bog‘liq holda tadqiq etiladi. Darío sayyor musiqachilarning hayoti va ularni o‘rab turgan madaniy muhitga chuqur kirib borar ekan, go‘zallik bilan shahar hayotining qorong‘i, ko‘pincha shafqatsiz voqeliklari o‘rtasidagi qarama-qarshiliklar haqida fikr yuritadi. Asar boshida bahor kelishi bilan ko‘cha musiqachilarining qaytib kelishi jonli tasvirlanib, ularning qo‘shiqlari orqali olib keladigan quvonchi ta’kidlanadi. Ushbu muhit musiqa shahar tahdidlari orasida ham ruhni vaqtincha ko‘tarishi mumkin bo‘lgan shahar hayotining mohiyatini aks ettiradi. Kirish qismi san’atni ulug‘lash ohangini belgilash bilan birga, yuzaki qatlam ostida saqlanib qolayotgan ijtimoiy muammolarga ishora qiladi va badiiy ifoda bilan jamiyatga xos kurashlar o‘rtasidagi munosabat haqida mulohaza uyg‘otadi. Umuman olganda, u kundalik hayotga singib ketgan go‘zallik va qayg‘uni yanada chuqurroq tadqiq etishga kirish vazifasini bajaradi.