Рубен Дарионинг «El Viaje a Nicaragua é Historia de mis libros» асари XIX аср охирларида ёзилган деб тахмин қилинадиган саёҳатнома ва автобиографик хотиралардан иборат. Матн Дарионинг узоқ йиллик айрилиқдан сўнг ўз ватанига қайтишини акс эттириб, ностальгия, шахсият ва Никарагуанинг бой маданий мероси мавзуларини ёритади. Дарионинг лирик насри Никарагуа манзараларининг гўзаллиги ва унинг халқи ҳаётидаги жўшқинликни тасвирлаб, ўқувчиларни унинг она юртига чуқур меҳр билан назар ташлашга чорлайди. Китобнинг дастлабки қисмида Дарионинг ўн беш йиллик йўқликдан сўнг Никарагуага қайтиш саёҳатига отланган пайтдаги ҳиссиётли мулоҳазалари келтирилади; у ёшлигини шакллантирган манзаралар ва хотираларни эслайди. У Нью-Йорк ва Панама орқали ўтган саёҳат йўналишини тасвирлаб, йўл қийинчиликларига дуч келади, айни пайтда учратган ўсимликлар олами ва одамлардан мафтун бўлади. Никарагуага яқинлашар экан, у «она юртим» деб атаган заминга бўлган интиқиш ва меҳрини ифода этади ҳамда шахсий тарих ва шеърий кузатишларга бой ҳикоя учун замин яратади. Бу қисм ҳам шахсий саёҳат, ҳам Никарагуа маданияти ва шахсиятини кенгроқ ўрганиш сифатида хизмат қилади ва китобни ватанига бағишланган самимий мадҳия сифатида намоён этади.