«Il Ricciardetto, том I» Нікола Фортэгуэры — літаратурная паэма, напісаная ў пачатку XVIII стагоддзя. Твор з’яўляецца сатырычным каментарыем да грамадства і палітыкі таго часу, засяроджваючыся на розных персанажах і тэмах, звязаных з вопытам аўтара ў царкоўным і грамадскім асяроддзі Італіі. Верагодна, аповед прысвечаны самому Фортэгуэры і яго разважанням пра культурную і маральную дынаміку сваёй эпохі. Пачатак паэмы задае рэфлексіўны тон і запрашае чытачоў у свет Фортэгуэры, дзе ён вядзе з сябрамі дыскусіі пра прыроду паэзіі і цяжкасці, з якімі сутыкаюцца паэты пры стварэнні сваіх твораў. Апавядальнік распавядае пра сход інтэлектуалаў, падчас якога ўзнікае выклік стварыць паэму. Гэтая сітуацыя адкрывае разгляд мастацкай працы, вартасці паэтычнага выказвання і крытыку сучасных паэтаў, такіх як Арыёста, чый падыход Фортэгуэры лічыць недастатковым. Дыялог не толькі акрэслівае ўласныя паэтычныя амбіцыі аўтара, але і задае тэмы крытыкі ды самаўсведамлення, якія, відаць, з’яўляюцца цэнтральнымі для твора.