«Il Ricciardetto, vol. I» Niccolò Forteguerri’nin 18. yüzyılın başlarında yazdığı edebî bir şiirdir. Eser, dönemin toplumuna ve siyasetine hicivli bir yorum olarak hizmet eder; yazarın İtalya’daki kilise ve toplumsal çevre deneyimleriyle ilgili çeşitli karakterlere ve temalara odaklanır. Anlatı büyük olasılıkla Forteguerri’nin kendisini ve çağının kültürel ve ahlaki dinamikleri üzerine düşüncelerini izler. Şiirin açılışı düşünsel bir ton kurar ve okurları Forteguerri’nin dünyasına davet eder; orada akranlarıyla şiirin doğası ve şairlerin eserlerini yaratırken karşılaştıkları zorluklar üzerine tartışmalara girer. Anlatıcı, içinden bir şiir üretme meydan okumasının çıktığı bir entelektüel toplantısını aktarır. Bu sahne, sanatsal çabanın, şiirsel ifadenin değerinin ve Forteguerri’nin yaklaşımlarını yetersiz bulduğu Ariosto gibi çağdaş şairlerin eleştirisinin bir incelemesini başlatır. Diyalog yalnızca yazarın kendi şiirsel tutkularını çerçevelemekle kalmaz, aynı zamanda eserin merkezinde görünen eleştiri ve özfarkındalık temalarını da yerleştirir.