Filipp Martinonning “Comment on Prononce le Français” asari XX asr boshlarida yozilgan fransuz tili talaffuziga oid lingvistik risoladir. Ushbu asar amaliy talaffuz bo‘yicha keng qamrovli qo‘llanma bo‘lib, fonetikaning turli jihatlarini, jumladan, unli va undosh tovushlarning nozik farqlari, shuningdek, atoqli otlar va chet so‘zlarning to‘g‘ri talaffuzini ko‘rib chiqadi. U avvalgi fonetik tadqiqotlarda keng tarqalgan tushunmovchiliklar va noaniqliklarga oydinlik kiritishni, o‘quvchilarga so‘zlashuvdagi fransuz tilini yaxshilash uchun tizimli va metodik tasniflarni taqdim etishni maqsad qiladi. Matn muallif avvalgi talaffuz qo‘llanmalari va lug‘atlarning kamchiliklarini muhokama qiladigan so‘zboshi bilan boshlanadi. Martinon bu oldingi asarlarni noaniqligi va to‘liq emasligi uchun tanqid qilib, talaffuzni o‘rgatishga yangicha yondashuv zarurligini ko‘rsatadi. U o‘z risolasiga yo‘l ko‘rsatuvchi asosiy tamoyillarni bayon etar ekan, jamiyatdagi, ayniqsa Parij talaffuzidagi amaliy qo‘llanishga e’tibor qaratadigan usulni ta’kidlaydi. Kiritilgan asosiy tushunchalar qatoriga turli unli tovushlarni farqlashning muhimligi va talaffuzni tushunish uchun mantiqiy tizim yaratish kiradi; bu esa keyingi boblarda beriladigan batafsil tahlilga zamin hozirlaydi.