‘Schein und Sein: Nagelaten gedichten’ van Wilhelm Busch is een verzameling gedichten die postuum werden gepubliceerd en die zijn geschreven aan het eind van de 19e eeuw. In dit boek komt Busch’ talent om humor te combineren met maatschappelijke commentaren naar voren; hij reflecteert vaak over de menselijke aard, maatschappelijke normen en existentiële vragen. Het gebeurt tegen de achtergrond van een snel veranderend Duitsland, waardoor de essentie van een cultuur wordt vastgelegd die zich beweegt in de moderniteit zonder het gevoel voor traditie te verliezen. De gedichten in ‘Schein und Sein’ behandelen een breed scala aan thema’s, zoals liefde, verlies en de vreemdigheden van menselijk gedrag. Met humor en een scherp observatievermogen beschrijft Busch de bijzonderheden van het leven, vaak gebruikmakend van luchtige ironie en satirische teksten. De personages in zijn gedichten bevinden zich in uiteenlopende situaties – van gezinsgeluk tot filosofische overpeckingen – waardoor hun verlangens en frustraties naar voren komen. De verzameling werpt een humoristische, maar tegelijkertijd nadenkende blik op alledaagse ervaringen en uitnodigt lezers om na te denken over de diepere waarheden van het bestaan, terwijl ze genieten van Busch’ karakteristieke, fantasierijke stijl.