„Schein und Sein: Wybrane wiersze” Wilhelma Buscha to zbiór poezji opublikowanych po śmierci autora, napisanych u schyłku XIX wieku. Ten tom pokazuje talent Buscha do połączenia humoru z socjalnymi refleksjami; wiersze często dotyczą natury ludzkiej, norm społecznych oraz egzystencjalnych rozmyślań. Przedstawione na tle szybko zmieniającej się Niemiec, te utwory odzwierczają istotę kultury, która usiłuje łączyć się z modernnością, zachowując przy tym poczucie tradycji. Wiersze w zbiorze „Schein und Sein” obejmują szeroką gamę tematów – miłość, straty, dziwactwa ludzkiej natury itd. Z dowcipem i bystrym okiem obserwatora Busch dotyka specjalnych aspektów życia, często używając lekkiej ironii i satyry. Postaci w jego wierszach biorą udział w różnych sytuacjach – od rodzinnej szczęśliwości po filozoficzne rozmyślenia – pokazując swoje pragnienia i frustracje. Ten zbiór podaje humorystyczny, a przy tym refleksyjny spojrzenie na codzienne doświadczenia, zachęcając czytelników do zastanowienia nad głębszymi prawdami istnienia, jednocześnie ciesząc się stylem, za który Wilhelm Busch jest tak ceniony.