„Przyrodnia historia Pliniego Starszego, tom 5 (z 6)” jest encyklopedycznym dziełem, pierwszy raz opublikowanym w 77 roku n.e. Ten monumentalny tekst łaciński gromadzi wiedzę pochodzącą z całego starożytnego świata – obejmuje tematy od geografii i etnografii po zoologię, botanikę, górnictwo oraz drogocenne kamienie. Jako największe zachowane dzieło Cesarstwa Rzymskiego przedstawia przyrodę jako boską siłę służącą ludzkości. Pliniusz Starszy zmarł w 79 roku n.e., badając erupcję wulkanu Vesuvius, nie zdążywszy dokonać ostatecznych poprawek; jego bratankowi przypadło zadanie opublikowania reszty tekstu po śmierci autora.