‘Ricordi d’infanzia e di scuola’ van Edmondo De Amicis is een semi-autobiografisch memoir dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. In dit werk reflecteert de auteur over zijn jeugdervaringen, vooral over de tijd die hij op school doorbracht en over de belangrijke personen die hem hebben beïnvloed – zoals familieleden en verzorgers. Het verhaal is gevuld met emotionele en levendige herinneringen die thema’s als onschuld, natuur, sociale ongelijkheid en de invloed van onderwijs behandelen. In het begin van het memoir wordt de lezer kennisgebracht met de jeugd van de auteur en de specifieke herinneringen die deze tijd bepalen. De auteur begint met een ontroerende herinnering aan het spelen met zijn overleden broer, waarna hij reflecteert op de mysteries van het geheugen en verlies. Hij beschrijft ook zijn familieomgeving: zijn vader was bankier in een idyllisch dorpje, en de natuur rond zijn jeugdhuis was prachtig. De auteur schildert een levendige afbeelding van zijn omgeving en deelt verschillende anekdotes mee – bijvoorbeeld over zijn speelse contacten met buurtkinderen en zijn genegenheid voor het huishoudstermeisje Maddalena. Hij legt de nadruk op de combinatie van vreugde en melancholie die zijn jeugd kenmerkte, waarmee hij de basis legt voor een dieperere reflectie over de invloed van ervaringen en relaties op het vormen van onze identiteit en onze begrijping van de wereld.