Die Geschichte meines Lebens
Over dit boek
‘Die Geschichte meines Lebens’ van Helen Keller is een autobiografisch verhaal dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek beschrijft Kellers bijzondere weg van een kindertijd vol isolatie vanwege haar handicaps – ze was zowel doof als blind – tot haar uiteindelijke overwinning: het leren om te communiceren en de wereld om zich heen te begrijpen. Het legt nadruk op haar moeilijkheden, successen en de grote invloed die haar lerares Anne Sullivan had op haar leven. In de inleiding van het boek wordt al aangekaart hoe Kellers eerste jaren werden gevuld met uitdagingen. Ze beschrijft zichzelf als een levendig kind dat op de leeftijd van 19 maanden blind en doof werd door ziekte, waarna ze zich bevond in een stille, donkere wereld. Met beperkte mogelijkheden om te communiceren probeerde ze contact te leggen met haar omgeving via gebaren en tekens. Het verhaal vertelt over haar frustratie en isolatie en geeft een indruk van de duisternis die haar leven op dat moment domineerde. De komst van Anne Sullivan, haar toegewijde lerares, zou van cruciaal belang zijn voor Kellers ontwikkeling. Zij hielp Helen om de weg naar taal en leren te vinden. De inleiding van dit boek zet dus de toon voor een diepgravend verhaal over veerkracht, groei en de transformatieve kracht van onderwijs.
Notities
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Story_of_My_Life_(biography))
