„Historia mojego życia” autorstwa Helen Keller to autobiograficzna książka napisana na końcu XIX wieku. Opowiada o niezwykłej drodze Keller od dzieciństwa spędzonego w izolacji z powodu swoich niepełnosprawności – ślepoty i głuchoty – aż po ostateczne zwycięstwo w nauce komunikacji i zrozumienia świata otaczającego ją. Książka podkreśla jej trudności, sukcesy oraz ogromny wpływ, jaki na jej życie miała nauczycielka Anne Sullivan. Wstęp do tej książki przybliża czytelnikowi pierwsze, wyjątkowo trudne lata Keller. Ona sama opisuje siebie jako energiczne dziecko, które w wieku zaledwie 19 miesięcy straciło wzrok i słuch na skutek choroby, co uwięziło je w świecie ciszy i ciemności. Ze względu na ograniczone możliwości komunikacji opisuje swoje próby interakcji z otaczającym światem za pomocą gestów i znaków. Opowieść oddaje jej uczucia frustracji i izolacji, pokazując ciemność pierwszych lat życia, aż do przyjścia Anne Sullivan – oddanej nauczycielki, która odegrała kluczową rolę w otwarciu drogi do języka i nauki dla Keller. Ten wstęp skutecznie nadaje ton dalszemu opowiadaniu o jej odwaze, rozwoju i transformującym wpływie edukacji.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Story_of_My_Life_(biography))