„Nowe opowiadania z wzgórz” Rudyarda Kiplinga to zbiór krótkich opowiadań napisanych na końcu XIX wieku. W tym dziele przedstawione są różne historie, często rozgrywające się w Indiach, które eksplorują tematy miłości, konfliktów kulturowych i relacji międzyludzkich z perspektywy brytyjskiej kolonii. Jedną z centralnych postaci jest Lispeth – piękna młoda dziewczyna z wzgórz, która przyjmuje chrześcijaństwo i doświadcza burzliwych emocji związanych z miłością do Anglika. Opowieść rozpoczyna się od historii Lispeth, córki pary mieszkającej na wzgórzach. Po śmierci rodziców na cholerę Lispeth wyrasta w misji i staje się piękną, pobożną młodą kobietą. Jej życie zmienia się, gdy podczas długiej wędrówki spotyka rannego Anglika; przynosi go do misji, by się nim zająć, i deklaruje zamiar ślubu z nim. Gdy jednak dowiaduje się, że on jest już zaręczony w Anglii, jej przyszłość staje niepewna. W konsekwencji odrzuca swoją angielską tożsamość i powraca do swych rodzinnych zwyczajów, świadoma, że on nie wróci. Ta historia stanowi przykład rozważania tematów tożsamości, miłości i straty na tle kolonialnej Indii w twórczości Kiplinga.