«ساعت صفر» اثر ری بردبری، داستان کوتاه علمیتخیلیای است که در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ منتشر شد. این روایت دنیای خیالانگیز کودکان و بازی ظاهراً بیگناه آنان را بررسی میکند؛ بازیای که با درهمتنیده شدن با واقعیتهای زندگی بزرگسالان و مفهوم تهاجم، مسیری تاریکتر در پیش میگیرد. داستان به مضامین معصومیت دوران کودکی، ترس و ظرفیت ناآرامکنندهٔ خلاقیت جوانانه میپردازد؛ هنگامی که این خلاقیت با اضطرابهای بزرگسالان درهم میآمیزد. در «ساعت صفر»، دختر جوانی به نام مینک و دوستانش را دنبال میکنیم که سرگرم بازی مفصلی به نام «تهاجم» هستند؛ بازیای که از تخیل زندهٔ آنان الهام گرفته است. مینک ادعا میکند دوستی به نام دریل دارد؛ او پیشنهاد میدهد که کودکان با استفاده از تاکتیکهای نامتعارف، بزرگسالان را غافلگیر کنند. با پیشرفت داستان، مینک و همسالانش وسایل گوناگون خانه را برای اجرای نقشهشان جمع میکنند. بااینحال، هنگامی که بزرگسالان، بهویژه مادر مینک، دربارهٔ فعالیتهای کودکان increasingly نگران میشوند، بازی بیگناه آنان به چیزی تهدیدآمیز تبدیل میشود. نقطهٔ اوج زمانی رخ میدهد که خانم موریس از ترس تهاجمی قریبالوقوع در اتاق زیرشیروانی پنهان میشود. پایان داستان پیچشی تکاندهنده را آشکار میکند: مینک گروهی از کودکان را به اتاق زیرشیروانی هدایت میکند و این امر به درکی هولناک از ماهیت واقعی بازی آنان و قدرت تخیل جوانانهشان میانجامد.