Ray Bradbury’nin “Sıfır Saati” adlı eseri, 1940’ların sonlarında yayımlanmış bir bilimkurgu öyküsüdür. Anlatı, çocukların hayal dünyasını ve görünüşte masum olan oyunlarını ele alır; bu oyun, yetişkin yaşamının gerçekleri ve istila kavramıyla iç içe geçtikçe daha karanlık bir yön kazanır. Öykü, çocukluk masumiyeti, korku ve gençlerin yaratıcılığının yetişkinlerin kaygılarıyla birleştiğinde ortaya çıkabilecek huzursuz edici potansiyel temalarını işler. “Sıfır Saati”nde, canlı hayal güçlerinden esinlenerek “İstila” adlı kapsamlı bir oyuna katılan Mink adlı küçük bir kız ile arkadaşlarını takip ederiz. Mink, çocukların alışılmadık taktikler kullanarak yetişkinleri şaşırtmalarını öneren Drill adında bir arkadaşı olduğunu iddia eder. Öykü ilerledikçe Mink ve yaşıtları, planlarını uygulamak için çeşitli ev eşyaları toplar. Ancak yetişkinler, özellikle de Mink’in annesi, çocukların faaliyetleri konusunda giderek daha fazla endişelenmeye başlayınca masum oyunları tehditkâr bir şeye dönüşür. Doruk noktası, Bayan Morris’in yaklaşan bir istiladan korkarak tavan arasına saklanmasıyla yaşanır. Sonuç, çarpıcı bir ters köşe ortaya koyar: Mink bir grup çocuğu tavan arasına götürür ve bu durum, oyunlarının gerçek doğası ile gençlik hayal güçlerinin gücü hakkında ürpertici bir fark edişle sonuçlanır.