„Zero Hour” Raya Bradbury’ego to opowiadanie science fiction opublikowane pod koniec lat czterdziestych XX wieku. Fabuła przedstawia wyobraźniowy świat dzieci i ich pozornie niewinną zabawę, która przybiera mroczniejszy obrót, gdy splata się z realiami dorosłego życia i koncepcją inwazji. Opowiadanie podejmuje tematy dziecięcej niewinności, strachu oraz niepokojącego potencjału młodzieńczej kreatywności, gdy łączy się ona z lękami dorosłych. W „Zero Hour” śledzimy losy małej dziewczynki imieniem Mink i jej przyjaciół, którzy angażują się w wyszukaną zabawę zwaną „Invasion”, zainspirowaną ich bujną wyobraźnią. Mink twierdzi, że ma przyjaciela imieniem Drill, który sugeruje, by dzieci zaskoczyły dorosłych, stosując nietypowe taktyki. W miarę rozwoju wydarzeń Mink i jej rówieśnicy gromadzą różne przedmioty gospodarstwa domowego, aby zrealizować swój plan. Jednak ich niewinna zabawa przeradza się w coś złowrogiego, gdy dorośli, a szczególnie matka Mink, stają się coraz bardziej zaniepokojeni aktywnością dzieci. Punkt kulminacyjny następuje, gdy pani Morris ukrywa się na strychu, obawiając się nadciągającej inwazji. Zakończenie ujawnia szokujący zwrot akcji: Mink prowadzi grupę dzieci na strych, co prowadzi do mrożącego krew w żyłach uświadomienia sobie prawdziwej natury ich zabawy i potęgi ich młodzieńczej wyobraźni.