‘Zero Hour’ van Ray Bradbury is een sciencefictionkortverhaal dat eind jaren veertig werd gepubliceerd. Het verhaal verkent de fantasierijke wereld van kinderen en hun ogenschijnlijk onschuldige spel, dat een duistere wending neemt wanneer het verweven raakt met de realiteit van het volwassen leven en het concept van een invasie. Het verhaal behandelt de thema’s van onschuld in de kindertijd, angst en het verontrustende potentieel van jeugdige creativiteit wanneer die vermengd raakt met angsten van volwassenen. In ‘Zero Hour’ volgen we een jong meisje genaamd Mink en haar vrienden terwijl ze een ingewikkeld spel spelen dat ‘Invasie’ heet en geïnspireerd is door hun levendige verbeelding. Mink beweert een vriend te hebben die Drill heet en die suggereert dat de kinderen de volwassenen moeten verrassen met onconventionele tactieken. Naarmate het verhaal zich ontvouwt, verzamelen Mink en haar leeftijdsgenoten allerlei huishoudelijke voorwerpen om hun plan uit te voeren. Hun onschuldige spel escaleert echter tot iets dreigends wanneer de volwassenen, en vooral Minks moeder, steeds angstiger worden over de activiteiten van de kinderen. Het hoogtepunt vindt plaats wanneer mevrouw Morris zich op zolder verbergt uit angst voor een op handen zijnde invasie. Het slot onthult een schokkende wending: Mink leidt een groep kinderen naar de zolder, wat uitmondt in het huiveringwekkende besef van de ware aard van hun spel en de kracht van hun jeugdige verbeelding.