„Nuvele” I. L. Caragiale to zbiór opowiadań napisanych na początku XX wieku. Tematy prezentowane w tych tekstach łączą elementy romantyki z socjalną satyrą; opowiadania zajmują się życiem i wnętrznymi konfliktami różnych postaci, zwłaszcza młodego seminarzysty o imieniu Niță. Prawdopodobnie autor zagłębia się w złożoność ludzkich emocji i relacji, skupiając się na ambicjach, afecjach oraz osobistych konfliktach. W prologu „Nuvele” poznajemy Nițę – młodego człowieka, który rozpoczyna studia w Bukaresztzie pod wpływem motywacji oddanej, choć często płaczącej matki. Podczas nauki monotonię jego życia przerywa niespodziewana romansowa przygoda, która rozbudza w nim silne pożądanie. Opowieść skupia się na rozwoju emocji seminarzysty, gdy otrzymuje tajemniczy list od kobiety, co doprowadza do serii introspektywnych refleksji nad miłością i pragnieniami. Proza Caragialego dokładnie oddaje sprzeczne uczucia Nițę – zarówno entuzjazm, jak i obawy – w momencie, gdy rozpoczyna tę złożoną drogę młodej miłości i marzeń, które splétają się z rzeczywistością jego życia.