Rahip Jordanus’un “Mirabilia descripta: The Wonders of the East” adlı eseri, 14. yüzyılda kaleme alınmış bir seyahat anlatısıdır. Bu eser, yazarın Hindistan ve çevresindeki bölgelere yaptığı yolculuklar sırasında edindiği deneyimleri ve gözlemleri belgelemekte; olgusal betimlemeleri, yazarın safdilliğini ve egzotik topraklara ilişkin Orta Çağ bakış açısını yansıtan harikalar ve ilginçliklere dair öykülerle harmanlamaktadır. Metin, çeşitli kültürler, doğa olayları ve harikalar arasında ilerleyerek dünyaya on dördüncü yüzyıldan bir misyonerin gözleriyle bakma imkânı sunar. Anlatının başında Jordanus, yolculukları sırasında gözlemlediği olağanüstü olayları aktarırken hayranlık ve şaşkınlık dolu bir üslup benimser. Sicilya ile Calabria arasında bulunan dikkat çekici bir girdabı betimler, Ermenistan’a ilişkin efsaneler hakkında bilgiler verir ve İran’daki hayvanlar ile insanlar hakkında, onların kültür ve geleneklerinin kendine özgü yönlerini vurgulayan öyküler anlatır. Betimlemeleri, kanatlı kediler ve dev yılanlar gibi fantastik unsurları, gerçek coğrafi ve etnografik gözlemlerle bir araya getirir; böylece hem keskin gözlem yeteneğini hem de Orta Çağ’da Doğu’ya atfedilen mistik çekiciliği ortaya koyar.