‘Dromen en beelden: een antologie van rooms-katholieke dichters’, onder redactie van Joyce Kilmer, is een verzameling gedichten die waarschijnlijk in de vroege 20ste eeuw is samengesteld. De antologie bevat gedichten van verschillende rooms-katholieke dichters die sinds midden-19e eeuw hebben geschreven; deze gedichten weerspiegelen een mengeling van religieuze thema’s, romantische elementen en nationale gevoelens. Kilmer benadrukt dat de opgenomen gedichten een unieke schoonheid en een diepe verbinding met het geloof uitdragen, en stelt dat poezie intrinsiek verbonden is aan gebed en reflectie. De inleiding van de antologie legt de basis voor een ontdekkingstocht door het werk van rooms-katholieke dichters. Kilmer verklaart dat hij gedichten heeft gekozen die persoonlijke betekenis en spirituele schoonheid uitstralen, in plaats van alleen devotievolle gedichten. Hij beschrijft ook de historische heropleving van de rooms-katholieke poezie in de 19e eeuw en hoe dichters als Francis Thompson en Coventry Patmore inspiratie vonden in hun geloof. De inleiding geeft een beeld van Kilmers visie op poezie als weerspiegeling van waarheid en schoonheid; deze gedichten bieden volgens hem diepe inzichten in de rooms-katholieke levenswijze en dienen als middel om contact te leggen met God.