„Sny i obrazy: Antologia katolickich poetów” pod redakcją Joyce Kilmer to zbiór wierszy, prawdopodobnie skompilowany na początku XX wieku. Ta antologia zawiera utwory różnych katolickich poetów pisanych od połowy XIX stulecia; w nich widoczna jest kombinacja tematów religijnych, elementów romantycznych oraz narodowych uczuć. Autorka podkreśla, że włączone do zbioru wiersze oddają wyjątkową piękność i głębokie związki z wiarą, twierdząc przy tym, że poezja jest w istocie powiązana z modlitwą i refleksją. Wstęp do antologii otwiera drogę do poznania katolickich poetów i ich dzieł. Joyce Kilmer wyjaśnia, że chciała przybrać utwory, które mają osobiste znaczenie i duchowną wartość, a nie jedynie teksty religijne. Opisuje również historyczny renesans katolickiej poezji w XIX wieku, pokazując, jak poetom takim jak Francis Thompson i Coventry Patmore inspirację dawała ich wiara. Wstęp prezentuje wizję Kilmer na poezję jako odzwierczenia prawdy i piękna; według niej te utwory oferują głębsze spojrzenie na katolickie doświadczenia i służą jako środek łączenia się z Bogiem.