„Stern” Bruce’a Jaya Friedmana to powieść napisana na początku lat sześćdziesiątych XX wieku. Fabuła koncentruje się na Sternie, Żydzie próbującym odnaleźć się w realiach nowego życia na przedmieściach, zmagającym się z poczuciem wyobcowania, życiem rodzinnym i napięciami rasowymi. Poprzez doświadczenia Sterna powieść zgłębia tematykę tożsamości, wspólnoty oraz pełnych humoru, lecz bolesnych wyzwań związanych z życiem na przedmieściach. Początek „Sterna” maluje wyrazisty obraz życia protagonisty po przeprowadzce z rodziną do podmiejskiego domu, który postrzega on zarówno jako nowy początek, jak i zniechęcające wyzwanie. Stern odczuwa mieszaninę nadziei i niepokoju, rozważając zachodzące wokół niego zmiany — od rozkwitającego ogrodu po wydarzenia związane z niezręcznymi spotkaniami jego żony z sąsiadami. Interakcje z rodziną i refleksje nad przeszłością przygotowują grunt pod nadciągające konflikty, zwłaszcza spotkania z podejrzliwą sąsiednią rodziną, które nasilają napięcia i ukazują złożoność jego żydowskiej tożsamości w przeważająco nieżydowskiej społeczności. Gdy Stern porusza się po codzienności, elementy zwyczajne i dziwaczne splatają się ze sobą, sugerując wewnętrzne zmagania, które napędzają dalszy rozwój narracji.