„Życie skakawca” autorstwa Jean-Henri Fabre jest publikacją naukową napisaną na końcu XIX wieku. To dzieło zajmuje się biologią i zachowaniem skakawców oraz innych blisko spokrewnionych z nimi insektów, przywracając uwagę na ich fascynujące cykle życiowe, interakcje oraz folklor związany z nimi. Fabre akcentuje znaczenie empirycznych obserwacji i oferuje detaliczny przegląd świata naturalnego przez pryzmę entomologii. Na początku tekstu umieszczone jest bajeczne opowiadanie o cicadzie i mrówie, które kryje pod znaczeniem błędne wyobrażenia o tych insektach. Autor krytykuje tradycyjne narracje, według których cicada jest tylko lekkomyślnym ptasiarzem cierpiącym z powodu braku przewidywalności, a mrówka zajmuje się kradzieżami; tymczasem to właśnie mrówek zachowuje się nieetycznie, podczas gdy cicada oferuje gościnę. Taki wstęp otwiera drogę do głębszego badania życia tych insektów, połączając anegdotyczne obserwacje z naukowymi dowodami; autor przygotowuje się bowiem do analizy fascynującego procesu metamorfozy cicady oraz jej roli w ekosystemie.
Eszeje rozrzucone po tomach „Souvenirs entomologiques”. Niektóre z tych rozdziałów zostały wcześniej opublikowane – część pod innymi nagłówkami, a część w skróconej formie – w ciekawym zbiorku wydzielonym z tomów „Souvenirs entomologiques” i przetłumaczonym przez pana Bernarda Mialla pod nazwą „Światowe życie społeczne w świecie insektów”. Zob. notę tłumacza.