R. Brimley Johnson’ın “Kadın Roman Yazarları” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir edebi eleştiri çalışmasıdır. Bu kitap, önde gelen kadın roman yazarlarının roman türünün gelişimine yaptıkları katkılara odaklanmakta ve özellikle erken modernite dönemlerinde kadınların edebiyata getirdiği benzersiz bakış açılarını incelemektedir. Johnson, Fanny Burney, Jane Austen ve Brontë kardeşler gibi yazarları vurgulayarak, edebi dünyada kadın seslerinin ortaya çıkışını ve önemini aydınlatmayı amaçlamaktadır. Kitabın başında Johnson, Viktorya döneminden önceki kadın roman yazarlarının tarihsel bağlamını ayrıntılı bir şekilde anlatmakta ve bu yazarların katkılarının genellikle erkek meslektaşları tarafından gölgede bırakıldığını belirtmektedir. Erken dönem kadın yazarların sık sık erkek tarzlarını ve temalarını taklit ettiklerini, ancak zamanla edebiyatta kendilerine özgü sesler ve bakış açıları geliştirmeye başladıklarını ifade etmektedir. Ayrıca kitabın giriş bölümünde, kadınların deneyimlerinin romantik bir şekilde tasvir edilmesinden, daha nüanslı ve gerçekçi bir biçimde yansıtılmasına doğru olan bu değişimin de ele alındığı görülmektedir; bu eğilim, sonraki bölümlerde ele alınan kadın yazarların eserlerinde giderek daha belirgin hale gelmiştir.