„Amore ha cento occhi” autorstwa Salvatore Fariny to powieść napisana na końcu XIX wieku. Opowieść przedstawia nam różnorakich, barwnych postaci angażowanych w zawiłe relacje i transakcje, z szczególnym akcentem na tajemnicznego hrabiego Cosimo oraz delikatnego sługi Ambrogio. Przez humor i wzruszające momenty narracja odkrywa interakcje, które wskazują na głębsze emocjonalne aspekty miłości, straty i społecznych oczekiwaniй. Na początku powieści poznajemy Ambrogia – człowieka pełnego zaniepokojenia, muszącego radzić sobie z ekscentrycznym zachowaniem pana Cileccy, a przy tym dbać o hrabiego Cosimo, który wygląda na znacznie zdenerwowanego. Wśród banalnych rozmów o antykach i porcelanie napięcie rośnie, gdy pojawiają się tematy nadchodzącej straty i komercjalizacji ludzkich relacji. Scena zmienia się, gdy na scenę wchodzi delikatna młoda kobieta – hrabianka Beatrice – która wywołuje wir emocji i nierozwiązanych konfliktów pomiędzy postaciami. Te pierwsze momenty ukazują komedijską, ale zarazem bogato emocjonalną atmosferę, która nawiązuje do złożoności miłości i ludzkiej natury, a tym samym przygotowuje grunt dla dalszych wydarzeń w powieści.